Na przystanku o zdrowiu
Polskie pogaduchy o zdrowiu

Każdy może uratować życie

26 maja 2012

21Czy warto jest uczestniczyć w zajęciach dodatkowych? Czy warto jest poświecić swój, jak się może wydawać cenny czas na naukę, na naukę czegoś co może nam się nie przydać. Jak często sami zadajemy sobie to pytanie? Jak często staje się ono naszą podstawową dywizją w podejmowaniu nowych wyzwań? Warto jest jednak zaryzykować i włożyć wszystkie swoje siły i chęci w naukę pierwszej pomocy przedmedycznej. Dlaczego? Właśnie taka nauka, jak się okazuję przydaje się nam najczęściej w sytuacjach kiedyś najmniej się tego spodziewamy. A co się tak naprawdę stanie, jak taka sytuacja nas zaskoczy? Wtedy możemy sprawdzić na ile nasza wiedza, wola walki i siła przetrwania w nowych i „ekstremalnych” warunkach została przeniesiona z sali wykładowej na „matę” życia. Każdy z nas może uratować ludzkie życie, każda reakcja na potrzebę pomocy staję się bezcennym darem, który my możemy podarować osobie potrzebującej. Dlatego tak ważna jest nasza wiedza, którą z pozoru odrzucamy, ale tak naprawdę bez niej czujemy się często bezradni. Czy złamania się nastawia? Co należałoby rozumieć pod pojęciem złamania? Na samym początku definicja złamania obrazuje nam to jako przerwanie ciągłości kości po zadziałaniu siły, która jednocześnie przekracza granicę wytrzymałości i elastyczności tkanki kostnej. Czy znamy grupę głównych przyczyn złamań? Może warto i te zaległości nadrobić. Uderzenia, zmiażdżenia, przegniecenia, postrzały i upadki to główni „zabójcy” naszych kości. Dlatego należy na miejscu wypadku pamiętać o ustaleniu czy mamy styczność ze złamaniem otwartych, czy może zamkniętym. Jeśli to ustalimy, będziemy w stanie obrać prawidłową drogę dalszego postępowania. Przy złamaniu zamkniętym pamiętamy, że nie stwierdzamy widocznej rany otwartej w okolicy miejsca, które podejrzewamy o uraz. Jest to kontrastowa definicja do załamania otwartego. Co może cechować złamanie? Do głównych objawów zaliczyć trzeba: patologiczna ruchomość oraz nieprawidłowe ustawienie. Wnioski nasuwają się same, złamań wbrew wiedzy powszechnej nie nastawiamy jako laicy w pomocy przedmedycznej. Pamiętajmy o tym!

Kategorie: Choroby | Tagi: , , , , , , , ,

Składniki odżywcze

22 maja 2012

37Różnice te rzutują na poglądy konsumenta i opinie w zakresie ochrony zdrowia w różnych krajach oraz na politykę w dziedzinie wyżywienia. W miarę socjalizacji rolnictwa i przy zwiększającym się – w miarę uprzemysłowienia kraju – zapotrzebowaniu na ręce do pracy w przemyśle oraz przy całkowitym zatrudnieniu kobiet, odpowiedzialność w tej dziedzinie zdecydowanie przesuwa się z jednostki na organizacje, z drobnego rolnika i gospodarstwa domowego – na resorty programujące produkcję rolno-spożyw-czą, przetwórstwo żywności i żywienie zbiorowe. W wielu krajach rozwiniętych obserwuje się w ustawodawstwie żywnościowym’ i realizacji jego w praktyce tendencje zwiększania odpowiedzialności producenta za zapewnienie bezpiecznych środków spożywczych oraz za prawidłową informację o ich składzie 4 wartości odżywczej na opakowaniach i w reklamie. Dobrym tego przykładem jest również polskie ustawodawstwo żywnościowe. Nakłada ono te obowiązki na resorty: rolnictwa, przemysłu spożywczego i skupu, leśnictwa i przemysłu drzewneg. Poglądu o roli szczepień ochronnych i surowic w zapobieganiu chorobom przez wytworzenie tą drogą swoistej odporności ustroju. Odporność nieswoistą uzyskuje ustrój w wyniku dostarczania w pożywieniu środków spożywczych o właściwej jakości zdrowotnej. Aby żywienie spełniło tę szczególną rolę w zapobieganiu chorobom musi być ono nie tylko bezpieczne pod względem mikrobiologicznym i chemicznym, ale pełnowartościowe i racjonalne, a więc – prawidłowe. Powinno ono uwzględnić potrzeby ustroju ludzkiego, o których decyduje wiek, płeć, stan fizjologiczny lub patologiczny, rodzaj pracy. Zależnie od tego, pożywienie powinno dostarczać odpowiednich ilości białka, tłuszczów, cukrowców, witamin i soli mineralnych Nie powinno jednak zawierać niektórych zanieczyszczeń w ogóle, a innych – więcej, niż współczesny zdrowy człowiek może tolerować bez szkody dla zdrowia. Należy jednak zdać sobie sprawę z tego, że w jednych krajach, o znacznym niedoborze żywności, głównym celem jest wyżywienie ludności i walka przede wszystkim z chorobami zakaźnymi.

Kategorie: Odżywianie | Tagi: , , , , , , ,

Fałszowanie żywności

20 maja 2012

24A może być szkodliwe dla zdrowia. I choć niektóre środki spożywcze zepsute nie są dla zdrowia szkodliwe, już tylko te cechy dyskwalifikują je pod względem jakości zdrowotnej. Przesłanki i obecne propozycje definicji żywności zepsutej w ramach prac Komisji Kodeksu Żywnościowego FAO/WHO są bardzo podobne. Szczególnym przypadkiem niewłaściwej jakości zdrowotnej jest produkt sfałszowany. Jest to produkt, w którym zmieniono skład lub właściwości, co wpływa w sposób istotny na jego wartość odżywczą lub używkową, albo produkt, w którym dokonano zmian w celu ukrycia nieprawidłowych właściwości albo składu i nadania produktowi pozornych cech właściwej jakości zdrowotnej. A więc fałszerstwem jest: 1) dodanie jakiejkolwiek substancji, zmieniającej skład, właściwość lub wartość odżywczą, 2) odjęcie w całości lub w części składnika istotnego lub np. nie dodanie go do posiłków w żywieniu zbiorowym, jak przewiduje racja pokarmowa, 3) zmieszanie, zabarwienie, sproszkowanie itp. Ich dopuszczalne ilości (ADI), a także tolerowane ilości zanieczyszczeń lub praktyczne granice ich pozostałości. Międzynarodowa definicja, opracowywana obecnie w związku z Kodeksem Etyki w Handlu, określa jako szkodliwą dla zdrowia żywność, która spożywana w normalnych warunkach oraz ilościach wywołuje lub może wywołać zmiany szkodliwe dla zdrowia, nawet tylko przy spożyciu powtarzającym się lub stałym. A więc nie tylko wtedy, kiedy jednorazowe spożycie okazało się lub mogło być szkodliwe, ale jeśli dopiero wielokrotne spożycie spowoduje lub może spowodować skutki szkodliwe. Wiadomo bowiem, że skutki częstego spożywania niektórych składników żywności, jak np. zanieczyszczeń, mogą być odległe. Zgodnie z tym nie powinno się dodawać lub odejmować składników ani stosować procesów lub obróbki takich, które powodowałyby szkodliwość żywności dla zdrowia. Przedmiotem dyskusji jest również definicja żywności „niezdrowej”, tzn. takiej, która jest zanieczyszczona.

Kategorie: Odżywianie | Tagi: , , , , , , ,

Dziecko jako nosiciel

8 maja 2012

1Szczególną uwagę należy zwrócić na nosicieli wśród dzieci, przy czym zakażenia te mają charakter długotrwały. Zwraca uwagę fakt najczęstszego rozpoznawania typu S. typhi murium i S. enteritidis jako etiologicznych przyczyn tzw. biegunek dziecięcych1). Wypadki zatruć pokarmowych zdarzają się najczęściej po spożyciu mięsa i przetworów mięsnych. Można wówczas mówić o przedłużeniu bytowania zarazka przekazanego przez zwierzę. Źródłem zakażenia jest zwierzę. Mięso pochodzące od chorego zwierzęcia jest przycłyną szerzenia się choroby, podobnie jak mięso pochodzące od zwierząt pozornie zdrowych. W tym przypadku, podobnie jak i wskutek osłabienia ustroju jakimś czynnikiem nieswoistym, następuje załamanie odporności wobec zakażeń przyżyciowych i przechodzenie mikroflory jelitowej do tkanek; wymienione wypadki prowadzą często do tzw. uboju z konieczności. Mięso pochodzące z takiego uboju stanowi najczęściej przyczynę zatruć pokarmowych. Po uboju mięso lub podroby mogą zostać zanieczyszczone zarazkami. Szczególnie licznie rodzaj Salmonella był reprezentowany w paszach importowanych przez Jugosławię, gdzie w 23 przypadkach na 43 izolowano S. senftenberg. W Holandii w importowanej mączce mięsnej i kostnej w 4 przypadkach stwierdzono salmone-le, natomiast w mączce rybnej na 75 izolacji 30 razy była to S, derby, 20 – S. tennessee i 15 – S. anatum. Śruta z nasion oleistych zawierała także wiele typów sałmonel. Wykryto je również w sproszkowanej tarczycy importowanej z Argentyny, Danii, Kanady i Urugwaju oraz w pankreatynie – z Kanady. Źródłem najczęściej wykrywanych w Polsce typów: S. enteritidis, S. typhi murium, S. anatum, S. heidelberg, S. bovis morbi-jicans, S. derby, S. brandenburg, S. dublin, S. nevington są zwierzęta, przy czym głównie rezerwuarem tych zarazków bywają zwierzęta rzeźne: bydło i świnie, które odgrywają zasadniczą rolę w zakażeniach, często ptactwo domowe, np. kaczki, indyki, gęsi, gołębie. Człowiek stanowi również źródło tych zarazków.

Kategorie: Choroby zakaźne | Tagi: , , , , , , ,

« Poprzednie Następne »