Na przystanku o zdrowiu
Polskie pogaduchy o zdrowiu

Migrena – objawy i leczenie choroby

27 maja 2012

39Migrena jest jednym z częściej występujących schorzeń zdrowotnych określanych często mianem społecznych. Cierpi na nią znaczna część populacji na całym świecie a wiele osób nie jest świadomych faktu, iż występujące u nich dolegliwości związane są z tą właśnie chorobą. Migrena objawia się przede wszystkim jednostronnym bólem głowy o pulsującym natężeniu. Jej ataki trwać mogą od 4 do nawet 72 godzin, co uzależnione jest od indywidualnych uwarunkowań samego zainteresowanego. W tym okresie ból może przybierać różną intensywność. Objawy migreny nasilać się mogą wraz z wysiłkiem fizycznym oraz silnymi zmianami emocjonalnymi. Ponad to warto zauważyć, iż dolegliwości tej towarzyszyć mogą także inne objawy takie jak chociażby i światłowstręt a także ubytki w polu widzenia. Może to znacznie utrudniać wykonywanie zwykłych, codziennych obowiązków a w przypadku kierowców wpływać na ich możliwości motoryczne. Leczenie migreny polega przede wszystkim na wyeliminowaniu występującego bólu oraz towarzyszących jemu dolegliwości takich jak wymioty i ogólne rozdrażnienie psychiczne. W tym celu stosuje się preparaty farmakologiczne działające między innymi przeciwzapalnie. Niestety u pacjentów cierpiących na bóle migrenowe często występuję także zauważalne uzależnienie od medykamentów. Sytuacje takie prowadzą niekiedy do nasilenia się objawów, co w konsekwencji zmusza chorych do zwiększania dawek przyjmowanych leków. W ten sposób tworzy się zamknięty krąg stanowiący niebezpieczeństwo dla samego zainteresowanego. Migrena z tych właśnie powodów jest dolegliwością, która w przypadku stwierdzenia musi pozostawać pod ścisłą kontrolą medyczną. Obecnie trwają badania nad wykorzystaniem zdobyczy ziołolecznictwa w leczeniu bólów migrenowych. Specjaliści z tej dziedziny wskazują, iż kojące działanie mogą przejawiać między innymi wrotycz maruna oraz lepiężnik różowy. Niestety ich skuteczność nie została jeszcze potwierdzona w badaniach klinicznych stanowiących podstawę do wprowadzania ich na rynek.

Kategorie: Problemy | Tagi: , , , , , , ,

Przejawy zaburzeń nerwicowych

11 marca 2012

19Zaburzenia nerwicowe przejawiają się w różnych obszarach funkcjonowania organizmu. Przynoszą one osobie, która na nie cierpi, wiele niedogodności. Zaburzenia nerwicowe przejawiają się w wielu sferach. Dotyczą m. in. postrzegania, przeżywania, myślenia i, oczywiście, zachowania. Często towarzyszą temu liczne objawy, niekiedy bardzo intensywne. Objawy te wywołują poczucie dyskomfortu i cierpienia. W sytuacjach, które bardzo mocno obciążają jednostkę na plan pierwszy wysuwają się lęk i napięcie. Lęk, którego przyczyna jest nieuświadomiona, a jednostka nie do końca zdaje sobie z niej sprawę, często zostaje przemieszczony i przyjmuje postać jakiegoś symbolu, a w ślad za tym zamienia się w różnego rodzaju fobie. Poza napięciem i lękiem mogą pojawiać się także różnego rodzaju skutki zachwiania równowagi układu wegetatywnego, a więc m. in. bicie serca, drżenie ciała, nadmierne pocenie się, parcie na pęcherz moczowy, uczucie ścisku w dołku podsercowym, bóle głowy, bóle brzucha, zaburzenia snu i erekcji. Objawy te mogą być bardzo różnorodne. Bardzo często mogą dotyczyć różnych narządów i wywoływać cierpienia jednostki, mimo, że badania nie wykazują żadnych uszkodzeń ciała, ani zaburzeń funkcjonowania organizmu. Sytuacje konfliktowe powodujące zaburzenia nerwowe są dość powszechne i występują w sytuacjach, w których jednostka posiada pewne, trudne do zrealizowania, pragnienia.Za przykład nieuświadomionego konfliktu wewnętrznego może posłużyć ten, w którym jednostka ma poczucie obowiązku pozostania z partnerem ze względu na posiadane wspólnie dzieci, chorobę drugiej osoby, czy warunki ekonomiczne, w jakich egzystują. Jednocześnie pragnie ona stworzyć sobie inny, w jej mniemaniu lepszy związek od tego, w którym obecnie się znajduje. Innym przykładem konfliktu jest występująca sprzeczność między dążeniem do wejścia w związek emocjonalny z partnerem a silnym pragnieniem swobody i niezależności, charakterystycznej dla bycia samemu. Kolejnym przykładem, szczególnie występującym u młodych ludzi, jest ważna potrzeba usamodzielnienia się od rodziny, której bardzo często towarzyszy sprzeczny z nią lęk przed dorosłością, która wiąże się z o wiele większą niż do tej pory odpowiedzialnością. Nerwica jest przeciwieństwem rozwoju i samorealizacji człowieka i istnieje w obrębie głębszych poziomów psychiki. W przebiegu nerwicy człowiek poddaje się samodestrukcji, mającej charakter cząstkowy lub całkowity. Powoduje to, że zamiast zostać tym, kim mógłby się stać w procesie normalnego rozwoju, przestaje się realizować. Istnieje wiele sytuacji powodujących nerwice. Ich wspólna cechą jest fakt, iż wynikają one z interakcji jednostki ze środowiskiem, które go otacza. Przyczyny nerwic są bardzo złożone. Najczęściej tkwią w samym człowieku. Zjawisko to można wyjaśnić w ogromniej mierze indywidualną wrażliwością na działanie stresów, mniejszą odpornością na trudności życiowe, doświadczeniami z wczesnego dzieciństwa. Te doświadczenia powinny w toku normalnego rozwoju przygotowywać do prawidłowego funkcjonowania w dorosłym życiu społecznym. Niestety, zamiast tego, pozostawiają bardzo wrażliwe, bolesne miejsca. W bardzo istotnym stopniu na występowanie nerwic wpływają także okoliczności, w jakich zachodził proces dojrzewania. Do najistotniejszych sytuacji, które powodują objawy i dolegliwości nerwicowe należą zbyt wysokie wymagania otoczenia w stosunku do jednostki. Kolejne sytuacje wpływające na możliwość wystąpienia różnego rodzaju nerwic dotyczą obciążeń życiowych, jakich doświadcza jednostka w procesie swojego rozwoju. Za bardzo nerwicogenne sytuacje można uznać także te, które wiążą się z trudnościami jednostki w rozwiązywaniu konfliktów wewnętrznych. Trudnościami, które w znacznej mierze przewyższają możliwości przystosowawcze danej osoby.

Kategorie: Choroby | Tagi: , , , , , , ,